روي  مه   آيينه ي     جمال     محمد

طلعت خورشيد     ،       پايمال محمد

سايه  ندارد         كه    آفتاب فلك نيز

آمده     در   سايه ي    ظلال    محمد

خضر كه خورد آب زندگي و بقا يافت

جرعه كشي       بود  از جمال  محمد

موسي    نعلين كند   در    شب ميقات 

تا كه   بگيرد  به  كف   نعال    محمد

نعمت  دنيا  نه ،    بلكه   جنت ماوي

لقمه اي  از   سفره ي    نوال   محمد

آتش طور  و  درخت   نور ، نبد  جز

لمعه اي  از    جلوه ي   جلال  محمد

           حاج ميرزا حبيب خراساني