ماه ، فرو  ماند    از جمال     محمد

سرو  ،  نباشد   به  اعتدال     محمد

قدر فلك را كمال  و  منزلتي   نيست

د ر  نظر  قدر  با     كمال     محمد

وعده ي  ديدار هر كسي  به   قيامت

ليله ي  اسري، شب  وصال    محمد

آدم و نوح و خليل و موسي و عيسي

آمده  مچموع  ،   در  ظلال    محمد

عرصه ي گيتي مجال همت او نيست

روز  قيامت    نگر   مجال    محمد

وان همه  پيرايه   بسته جنت فردوس

بوكه  قبولش   كند     بلال     محمد

هم چو زمين خواهد آسمان  كه  بيفتد

تا  بدهد   بوسه ، بر     نعال   محمد

چشم مرا تا  به  خواب  ديده  جمالش

خواب    نمي گيرد  ازخيال    محمد

سعدي   اگر عاشقي كني  و   جواني

عشق محمد بس  است   و آل  محمد