نوربقا شرح آفتاب جمالش
چشمه ي كوثر نمي زآب جمالش
شمس خجل مانده از طليعه ي حسنش
تاب نياورده مه زتاب جمالش
ديده به جز جلوه ي بهار نبيند
گر كه بر افتد زرخ نقاب جمالش
سوره ي نور است در نبي به تيمن
آيت منقول از كتاب جمالش
باغ جنان مي شود صحيفه ي هستي
در اثر قطره ي گلاب جمالش
آنچه به موسي به طور كرد تجلي
هست شعاعي زبازتاب جمالش
عالم امكان شود به نور پديدار
پرده بگيرد اگر حجاب جمالش
مانع بيداريش كدورت تن نيست
ديده ي دل بيند اركه خواب جمالش
ذره صفت «خوش عمل» دلم به تب و تاب
در بر خورشيد التهاب جمالش
                                            عباس خوش عمل